((و من برگشتم با پاهایی که مال من نبود و سمت سایه تری میخواست برود آنجا دراز شود)) + نوشته شده در ۱۳۹۶/۰۴/۲۳ساعت 12:6 AM&nbsp توسط ح.رحمانی |

گر بخارد پشت من انگشت من خم شود از بار منت پشت من

ری را ری را..تنها تکرار نام توست که می گویدم دیدگانت خواهران بارانند...

چرا نیامدی؟ ................ ..... .. .چرا؟ پی نوشت چله نشین چیزی که سزاست میشوم و چه زیباست شمایل دوست + نوشته شده در ۱۳۸۸/۰۷/۳۰ساعت 1:51 PM توسط ح.رحمانی |

آبسترهبا چشمهاي اينسو وُ آنسوبا چشمهاي كمسوسوتزنان وُ يكطرفه ميرودخيابان از روبهرو ميآيدكوچه سمت چپاش ميپيچد... او نميپيچدبه روبهرو ميرود... نگاه نميكند... سوت ميزندكوچه آنطرف افتاده... كنار عينكاشخيابان همچنان ميآيد... او نميآيد... نميرود... باز نميآيدبوقبوق را نميشنودسوت

پا در هوای قبل از سوالحسی نیامده رها شد،بی شعرشعور هم نداشتموگرنه می بوسیدمخیره به ماه این روزهاکفن سپیدی که نپوشید،وقت سپیدی دلخوب که نیستم، نبودمدستی که از دل دراز شدحالا شکسته استکاسه بارانی آسمانباید گوش می سپردم و می ماندمآن عصر سر به هوانه به نگاه کسی، نه به حرف آسمانبه همان نسیم زیر درختان؛ ه...

و برکت از زمین ها رفت و سبزه ها به صحرا ها خشکیدند و ماهیان به دریا ها خشکیدند و خاک مردگانش را زان پس به خود نپذیرفت شب در تمام پنجره های پریده رنگ مانند یک تصور مشکوک پیوسته در ترکم و طغیان بود و راهها ادامه خود را در تیرگی رها کردند دیگر کسی به عشق نیندیشد دیگر کسی به فتح نیندیشید و هیچ کس دیگر ب

به وقت آنجا لحظه غروب است به وقت اینجا روز دلتنگی روزهای آنجا بیم و امید رفتن و رسیدن لحظه های اینجا استرس دیگری بودن اینکه بهتر از هر کس دیگر میدانی چقدر دلم با آنجاست وبهتر از خودم که هنوز نمیتوانم درختی باشم که با هر بادی بید نشود و با هر نسیمی گلی اینکه امروز تمرین زندگی بود اینکه فردا تمرین زند